Cengiz Duyar Email : cengizduyar@gazetemege.com

Dün sabah uyanıp perdeleri açtığımda şok oldum. Hani lapa lapa olmsa da resmen yağıyordu işte. Çatılar bembeyazdı. Araçların üzerinde on santimin üzerinde beyaz örtü. İçim kıpır kıpır oldu birden. Dalmışım. Bir süre sonra kendi kendime gülümsediğimi farkettim. İçime dolan bu güzel duygular karın beyazlığından mı, yoksa masumiyetinden mi bilmiyorum. Bu arada içimdeki çocukda rahat durmuyor tabi. Eh ne de olsa çocuk
                                           *                  *                 *
Dedim ya bazan bu içimdeki çocuk hakim oluveriyor benliğime diye. Dürtmeye başladı beni. Ama ne dürtmek. “Git komşunun camına taş at diyor.” “Yola boydan boya beyaz ip ger” diyor. “Otomobillerin karla kaplı camlarına yazılar yaz” diyor. “Hadi daha ne duruyorsun, git şu motosikletin örtüsünü açsana” diyor.”“Boş ver işi gücü bu gün, bi dahakine kaç yıl bekleyeceksin biliyor musun” diyor. “Hadi çık sokağa avazın çıktığı kadar bağırarak şarkı söyle” diyor
                                              *               *                *
Bu ağır tahriklere dayanamadım attım kendimi sokağa. Neler yaptığımı anlatmayacağım tabiÖ Ama güzeldi. İçimdeki hınzır susmadı gün boyu. Pek çok şeye de azmettirdi beni Çocukluğumdaki yaramazlıklarımı, gençliğimdeki bıçkınlığımı hepsini, ama hepsini bir kez daha yaşadım. Sanırım bu “illegal çılgınlıktı”.
                                              *                *                  *
Evet soğukla gelen beyazlık dün olağanüstü bir gün yaşanmasına neden oldu İzmir'de. Eh akşam haber bültenlerinde düşenlerin hastane görüntülerini de izleriz heralde. Ne de olsa burası Türkiye. Şuncacık karda bile yurdum insanı kayıp düşecek fırsatı yaratır kendisine. Hani Kurban Bayramının birinci gün akşamı bayram haberlerinden çok, elini ayağını kesenlerle, kaçan boğa haberlerini izleriz ya o hesap benimkisi.
                                              *                 *                 *
Bu arada akşam yaşanacak soğuk içinde hazırlıklar yaptım. Apartmanın önüne birkaç boş koli yerleştirdim. Birkaç su kabı. Fırından fazladan birkaç ekmek. Dostlarımızı unutmak olmazdı. Sonra biraz internette dolaştım. Aman aman ortalık karlı İzmir fotoğraflarından geçilmiyor. Hani görmemişin kar'ı olmuş tutmuş fotoğraflarını çekmiş misali. Facebook'ta semtlere ve ilçelere göre kar manzaraları kaplamış her tarafı. Facebook resmen işgale uğramış.
                                              *                *                   *
Merak ettim dün internetteki karlı İzmir fotoğraflardan sonra Afyon, Kütahya, Van, Erzurum, Diyarbakır, Mardin'deki yurttaşlarımız ne düşünmüşlerdir acaba? Adamlar üç aydır metrelerce karın içinde yaşarlarken, birden İzmir'den çığlıklar yükseldi “Kar yağıyor, kar.” “Aa kar'a bak!” “Resmen yağıyor canım, baksana çatılar bembeyaz.” Yani bize bile gündem değiştirti şu kar. Halbuki ben bu gün İzmir'de ki bazı politik gelişmeleri yazacaktım. Neyse “kar yağdı böyle oldu” diyelim artık, yapacak bir şey yok